Skip to content Jesteśmy coraz bardziej starzejącym się społeczeństwem. Problemem, który dotyka coraz większą grupę seniorów jest demencja i choroba Alzheimera. Nie da się ich wyleczyć, ale proces leczenia można wspierać poprzez bardzo różne formy terapii. W początkowym okresie choroby Alzheimer, jak również w przypadku demencji bardzo dobre efekty przynosi terapia poprzez aktywność plastyczną. Jakie kolorowanki dla seniorów będą najlepsze? Kolorowanki na psychikę każdego człowieka wpływają w niezwykle pozytywny sposób. Wyciszają, łagodzą stres i działają uspokajająco. W przypadku seniorów bardzo ważne jest też to, że kolorowanki poprawiają pamięć i koncentrację. Wybierając kolorowanki dla osób w starszym wieku, szczególnie dla tych, które mają początki demencji czy choroby Alzheimera wybór odpowiednich kolorowanek jest bardzo ważny. W sklepach nie brakuje kolorowanek, które zostały specjalnie przygotowane z myślą o osobach w starszym wieku, które mają problemy z pamięcią i koncentracją. Tematyka kolorowanek dla seniorów została dobrana specjalnie pod ich kątem. Wiele kolorowanek przedstawia więc naturę. Dla osób w różnych stadiach choroby Oferta rynkowa jeśli chodzi o kolorowanki dla seniorów jest obecnie bardzo bogata. Osoby, które swoim bliskim cierpiącym na demencję czy chorobę Alzheimera chcą zrobić prezent w postaci kolorowanki mają naprawdę w czym wybierać. W sklepach dostępne są zarówno kolorowanki przeznaczone do malowania kredkami, jak i farbami. Do tego w ofercie są kolorowanki nie tylko dla osób w początkowym stadium choroby, ale także dla tych w późniejszym stadium. Kolorowanki sprawdzą się też jako prezent dla seniora, który nie ma żadnych problemów z pamięcią. Nie tylko kolorowanki Pamięć i koncentrację można stymulować na bardzo różne sposoby. W ofercie wielu sklepów są więc już nie tylko kolorowanki przygotowane specjalnie z myślą o seniorach cierpiących na chorobę Alzheimera czy demencję. W sklepach można zakupić również specjalne gry i puzzle. To także świetny prezent dla seniora. Bardzo ważne jest też to, że wszystkie gry, puzzle i kolorowanki dla seniorów są produktami w stu procentach bezpiecznymi. Ćwiczą one nie tylko pamięć i koncentrację, ale także pomagają zachować sprawność manualną. Kolorowanki dla osób dorosłych pojawiły się na rynku już jakiś czas temu. Okazało się, że mają one zbawienny wpływ nie tylko na psychikę osób zdrowych, ale także tych, które borykają się z demencją czy chorobą Alzheimera. Co ważne, kolorowanki, puzzle czy gry planszowe dla seniorów to doskonały sposób na to, aby zapobiegać problemom z pamięcią.
Bycie lokalnym oznacza, że rozumiemy naszą społeczność i zapewniamy lokalne usługi, których potrzebują lokalni mieszkańcy. Pracujemy, aby bądź tam, kiedy ma to znaczenie dla osób żyjących z problemami zdrowia psychicznego i demencją w Bromley, Lewisham i Greenwich. Jesteśmy dumni z tego, że należymy do szerszej rodziny Mind.
Mamy jesień i coraz więcej osób zauważa, że funkcjonuje trochę inaczej niż zazwyczaj. Obniżona aktywność może również dotyczyć naszych podopiecznych. Dziś przedstawiam Wam kilka pomysłów na to, jak zachęcić osoby z otępieniem do wykonywania czynności, które mogą im pomóc w opoźnieniu utraty sprawności oraz mogą poprawić ich samopoczucie. Do napisania tych wskazówek poprosiłam Sylwię Wydmańską, autorke strony “Zrozum chorego”. Sylwia na co dzień pracuje w domu opieki, więc jej wiedza opiera się na dużym doświadczeniu pracy z osobami starszymi. 1. Osobom świadomym, dobrze funkcjonującym, możemy zaproponować: – pomoc w czynnościach codziennych domowników: zamiatanie podłogi, układanie prania na suszarkę, układanie owoców na stole, obieranie warzyw, wycieranie stołu, układanie gazet, podlewanie kwiatów. Taka osoba powinna być przy opiekunie i pomagać jej w różnych czynnościach. Ważne jest, aby taką osobę chwalić i dziękować za pomoc. Nie wolno poganiać albo wyręczać chorego mówiąc mu, że sami zrobilibyśmy to szybciej. Pamiętajmy, że senior ma się poczuć potrzebny. Dajmy mu szansę i chwalmy go za małe postępy. Istotne jest, aby zadania były na odpowiednim poziomie. Osoba, która będzie w stanie podlać kwiaty i wyrzucić śmieci, nie będzie zachwycona jeśli wysypiemy na stół groch i każemy po jednym ziarenku wkładać do słoika. 2. Osobom nieświadomym, ale dobrze funkcjonującym możemy zaproponować: – zadania dobrane w taki sposób, żeby ta osoba nie zrobiła sobie krzywdy, to znaczy, nie można pozwalać na działania seniora z narzędziami, którymi może się pokaleczyć. Nie prosimy o obieranie warzyw, mimo że fizycznie byłby to w stanie zrobić. Może włożyć sobie nóż albo obieraczkę do ust, próbować podrapać się nimi po twarzy itp. Nawet siedząc przy takiej osobie możemy nie zdążyć zareagować. Dobrym pomysłem jest na przykład: wspólnie zbieranie owoców w ogrodzie, zbieranie kasztanów i żołędzi w parku, wkładanie brudnych ubrań do pralki czy składanie poszewek, układanie ubrań w szafkach. 3. Osoby świadome, ale źle funkcjonujące: Jest to najtrudniejsza grupa osób z uwagi na trudności z akceptacją przez nich swojego stanu. Osoba świadoma, nie mająca sił żeby podnieść rękę do góry, będzie agresywnie reagowała na wszelkie zadania obnażające jej dysfunkcje. Dlatego musimy podkreślać to z czym sobie radzi. Jeśli nie podnosi rąk do góry, ale sprawnie operuje palcami, można ją poprosić o wyciąganie orzechów z otwartej przez nas łupinki. Osoby nie poruszające się mogą być uczone wierszy i piosenek. Poprawia to pamięć i zachęca do życia. Rytmiczna i wesoła muzyka poprawia humor i pozwala oderwać się od złych myśli. Dobrze jest z taką osobą ćwiczyć pamięć powtarzając przysłowia i modlitwy. W razie niechęci ze strony seniora, można poudawać, że sami nie pamiętamy. Poprosić o przypomnienie, jak się mówiło do kogoś, gdy ten był bardzo ciekawy. Można naprowadzać chorego, że to przysłowie i że pamiętamy tylko tyle, że było coś o stopniu i piekle. 4. Osoby nieświadome i źle funkcjonyjące: Bardzo często takim osobom najłatwiej dać poplątaną wełnę i poprosić o rozplątanie i zwinięcie w kłębek. Osoby z głęboką demencją mają upodobanie w grzebaniu w czymś, rozrywaniu materiałów itp. Jeśli kłębek to za dużo dla chorego, to można zastąpić go kawałkiem szmatki, którą łatwo się rwie. Takie zadania powinny być wykonywane przy opiekunie. Należy uważać, aby senior nie połknął jakiegoś elementu, albo nie zawiązał sobie szmatki wokół szyi. Takie zadania wyładują negatywne emocje chorego i ograniczą niszczenie przedmiotów codziennego użytku takich jak pościel, ubrania czy firanka. Aktywizować chorego można przez codzienne czynności: 1) Pomagamy w ubieraniu chorego i w jego toalecie tylko tyle, ile naprawdę tego potrzebuje. Jeśli jest w stanie ubrać się sam, ale robi to wolno, a my nie mamy czasu czekać, to powinniśmy się zastanowić nad zmianą planu dnia. To opiekun jest dla chorego. To on powinien tak zorganizować swoją pracę, aby wspierać aktywność chorego. 2) Jeśli podopieczny ma protezę, to pilnujemy żeby jej używał. Senior, nawet chory, powinien wyglądać na zadbanego człowieka. Apaszki, kapelusiki, rękawiczki, haftowane chusteczki w butonierce, wszystko to poprawia stosunek chorego do samego siebie. Błędne jest podejście, że tylko młodym zależy na ładnym wyglądzie. Pozwólmy na strojenie się, ponieważ to zachęca do myślenia i kreatywności. Chory będzie zastanawiał się, co do czego pasuje. Czy lepiej ubrać spodnie do tej bluzki, czy zostawić spódnicę. 3) Jeśli podopieczny je sam, ale połowę jedzenia wyleje na stół to cieszymy się, że zrobił to samodzielnie. Następnego dnia może wyleje już o jedną czwartą mniej – trzeba ćwiczyć 🙂 Osoby demencyjne często dobrze funkcjonują rano, a wraz z upływem dnia gorzej sobie radzą. Warto obserwować chorego i w czasie jego największej sprawności korzystać z jego energii i siły, i właśnie wtedy zajmować mu czas zadaniami terapeutycznymi. Przykłady: rysowanie na kartce kolorowanie wydrukowanych postaci, robienie kuleczek z bibuły i wsypywanie ich do butelki, struganie kredek, układanie dużych elementów – puzzle xxl, wypychanie skarpetek watą pomoże stworzyć zabawkę. Później można nakleić bądź przyszyć guziki i uszy. Tak powstanie mysz, wąż, dżdżownica… układanie nici w pojemniku, wydzieranie z gazet ulubionych zdjęć i przypinanie do tablicy, obklejanie papierem kolorowym rolki po papierze toaletowym. W zależności od pomysłu może powstać każde zwierzątko. Od osy po żyrafę. otaczanie słoika kolorową wełną, powstanie piękny wazon, tekturowe postacie na patykach od szaszłyka, recytowanie wierszy, czytanie książek na głos, śpiewanie piosenek, gra w chińczyka. Opieka nad osobami starszymi jest trudnym procesem. Trzeba wiedzieć co się robi i założyć sobie cel pracy z wybranym podopiecznym. Aktywizując i rozmawiając z chorym, dajemy mu szansę na lepsze samopoczucie i poprawę stanu psychicznego. Dlatego zachęcam wszystkich, aby nie szli na łatwiznę, ale kierowali się dobrem seniora. Taka praca przyniesie wymierne skutki, a Wam prawdziwą satysfakcję. Sylwia
Zwykle osoba z demencją w ten sposób chce zakomunikować, że odczuwa czegoś brak. Może chodzić o głód czy pragnienie, ale także o niezaspokojoną potrzebę emocjonalną, jak na przykład poczucie bezpieczeństwa. Choć to niezmiernie trudne zadanie, opiekun musi odpowiednio interpretować tego typu zachowania i reagować na nie adekwatnie.
Rejestracja Moje konto Zamówienie Koszyk WYPRZEDANE Memory dla dorosłych, gra karciana – obrazy do pary57,00 zł Memory dla dorosłych to popularna gra karciana polegająca na układaniu obrazów – dobieraniu kart w pary. Wersja memory dla dorosłych przygotowana została z myślą o osobach dotkniętych demencją w początkowej i średniozaawansowanej fazie. Łączy się ze sobą karty mające wspólne cechy, co pomaga chorym tworzyć skojarzenia i stymulować umysł. Nic nie stoi na przeszkodzie, by karty wykorzystywać także w inny sposób, np. do opowiadania, dzięki czemu mają one szerokie zastosowanie i szybko się nie znudzą. Co bardzo ważne, obrazy widoczne na kartach mają żywe kolory i przygotowane są z myślą o osobach dorosłych, więc nie ryzykujesz urażenia podopiecznego. Czas realizacji zamówienia: 1-2 dni robocze Czy Twój podopieczny będzie mógł z tego korzystać? Gra memory dla dorosłych nadaje się dla osób w początkowym i średnim stadium choroby Dzięki wysokiej jakości kontrastowym obrazom, z kart skorzystają także osoby z problemami ze wzrokiem Karty zainteresują zarówno kobiety, jak i mężczyzn Poniżej przeczytasz więcej szczegółów dotyczących gry memory. Brak w magazynie Powiadom mnie, gdy produkt będzie dostępny Opis Opinie (0) Opis Zestaw zawiera propozycję 4 rodzajów gry memory dla dorosłych o różnym poziomie trudności: gra jednoosobowa memory o poziomie bardzo łatwym polega na dopasowaniu kart do odpowiedniej kategorii gra memory w dwie osoby, tzw. para, to odpowiednik karcianej tzw. wojny, poziom łatwy, w którym wygrywa gracz z największą liczbą par kart z tej samej kategorii tzw. memory jest wówczas, gdy celem gry jest odkrycie jak największej liczby par z kart leżących na stole. poziom trudny, tzw. full, w którym zwycięża osoba mająca pełny zestaw czterech kart jednej kategorii Opakowanie zawiera: 36 kart (8 o tematyce Transport, 8 – Jedzenie, 8 – Zwierzęta, 8 – Narzędzia oraz 4 karty tytułujące kategorie), instrukcję gry memory dla dorosłych. Warto wiedzieć: Badania wykazały, że stymulowanie mózgu za pomocą puzzli lub gier może pomóc zmniejszyć objawy u osób z demencją. Jesteś opiekunem? Oboje zyskujecie: Miło wypełniasz czas choremu i masz chwilę wytchnienia dla siebie Zwiększasz szanse na to, że chory będzie spokojny w nocy, ponieważ nie pozwalasz, by się nudził Oszczędzasz czas i pieniądze – karty możesz wykorzystać wielokrotnie i w rożny sposób (układając je w pojedynkę, we dwójkę lub w grupie) basz o tak ważny kontakt z chorym – Ty lub inne osoby mają okazję do rozmowy z nim Pozwalając choremu na układanie kart, dając mu poczucie satysfakcji i dumy, niwelujesz jedną z przyczyn agresji Unikasz negatywnych reakcji chorego (np. oskarżeń o traktowanie go jak dziecko, gdy proponuje mu się karty przygotowane z myślą o dzieciach) Dbasz o zachowanie u chorego jeszcze posiadanych przez niego umiejętności (np. manualnych) Warto wiedzieć: Sensowna i interaktywna aktywność u chorych na demencję zmniejsza pobudzenie, niezadowolenie, niepokój i depresję Prowadzisz dom opieki, w którym przebywają osoby z demencją? Zadbasz o jakość oferowanych usług: Pomożesz pracownikom domu zmniejszyć nudę i frustrację wśród mieszkańców (aż 97% ankietowanych opiekunów zwróciło uwagę na tę zaletę) Zapewniając podopiecznym aktywne formy spędzania czasu zyskujesz nowych klientów – to jedna z najważniejszych spraw, na jakie zwracają uwagę rodziny w czasie wybieranie domu opieki Zaoszczędzisz czas i pieniądze – z puzzli wielokrotnie może korzystać jeden chory lub grupa Nie ryzykujesz szybkiego zniszczenia produktu – puzzle wykonane są z solidnego materiału i można je myć Obrazy do pary to produkt z serii Active Minds – brytyjskiej firmy tworzącej rozwiązania dedykowane osobom z demencją. Na opakowaniu znajduje się opis i instrukcja w języku polskim. Aktywizujesz osobę z demencją? Skorzystaj z porad doświadczonych opiekunów i specjalistów: Nie krytykuj chorego za np. powolne układanie kart Chwal chorego za to, co udało mu się zrobić Nie wymagaj od chorego, by pamiętał np. kiedy ostatnio układaliście karty Jeśli chory z jakiegoś powodu denerwuje się, układając karty, zapewnij mu inne zajęcie, a do tego wróć za jakiś czas Rozmawiaj z chorym albo opowiadaj mu, co się dzieje Warto aktywizację poprzez np. układanie kart memory dla dorosłych wpleść w codzienną rutynę, czyli poświęcać im czas o mniej więcej określonej porze (np. po śniadaniu) Tracisz cierpliwość? Pamiętaj, że chory to wyczuje i negatywne objawy choroby będą tylko narastać. Najlepiej działa metoda ciepłej dłoni i miłego słowa Więcej porad znajdziesz na blogu. Powiadom mnie o dostępności Podaj swój adres e-mail, a poinformujemy Cię o tym, że produkt znów jest dostępny Skip to content
„List do opiekuna” to formatem niewielka książka, ale bogata w wiedzę i porady przekazywane przede wszystkim poprzez prawdziwe historie opiekunów osób dotkniętych demencją. Pierwsza część poradnika przybliża najczęściej pojawiające się objawy otępienia, takie jak ucieczki „do domu” czy nierozpoznawanie bliskich.
Demencja nie jest naturalnym etapem procesu starzenia się człowieka. Jest schorzeniem, które wywołuje u niego trudne do zaakceptowania zmiany oraz wpływa na wszystkie aspekty życia zarówno chorego, jak i jego rodziny. Z tego względu sprawowanie opieki nad osobą z demencją może stać się prawdziwym wyzwaniem. Demencja – charakterystyka i przebieg Demencja to schorzenie, w którego przebiegu u pacjenta dochodzi do postępującego obniżenia sprawności umysłowej oraz osłabienia funkcji poznawczych i wykonawczych takich jak pamięć, myślenie lub rozumienie. Demencja dotyka przeważnie osoby powyżej 65. roku życia, a częstość jej występowania rośnie wraz z jest schorzeniem o postępującym przebiegu. Poszczególne etapy różnią się między sobą pod względem ilości i nasilenia objawów: Pierwszy etap demencji – trudności doświadczane przez chorego są niezauważane lub traktowane jako normalne dla osób w podeszłym wieku. Pojawiają się niewielkie problemy z pamięcią. Chory myli lub zapomina imiona, nazwiska, nazwy przedmiotów, numery telefonów, hasła. Zaczyna ograniczać kontakt z bliskimi. Rezygnuje z dotychczasowych obowiązków i wycofuje się z różnych działań. Drugi etap demencji – trudności doświadczane przez chorego stają się widoczne dla jego bliskich. Następuje nasilenie kłopotów z pamięcią. Pojawiają się problemy z przyswajaniem nowym informacji, komunikacją, orientacją w terenie, koordynacją wzrokowo-ruchową i wykonywaniem codziennych czynności takich jak ubieranie się lub spożywanie posiłków. Trzeci etap demencji – chory traci kontakt z otoczeniem i rzeczywistością. Zaczyna zachowywać się w sposób nieadekwatny. Przestaje rozpoznawać bliskich. Potrzebuje pomocy w codziennych czynnościach takich jak mycie się, ubieranie, jedzenie. Pojawiają się urojenia, omamy i krzyki nocne. Następuje całkowita utrata samodzielności. Chory wymaga stałej kontroli, pielęgnacji i opieki. Demencja starcza – objawy W przypadku każdego chorego demencja rozwija się i przebiega w sposób indywidualny. Przy czym najpowszechniejszym symptomem demencji jest zanik pamięci oraz obniżenie sprawności intelektualnej. Wśród pozostałych objawów wymienia się: zaburzenia orientacji czasowo-przestrzennej; trudności z uczeniem się i przyswajaniem nowych informacji; obniżenie zdolności rozumienia; zapominanie imion lub nazw przedmiotów; trudności z myśleniem przyczynowo-skutkowym, postrzeganiem rzeczywistości oraz właściwą oceną sytuacji i podejmowaniem decyzji; problemy z komunikacją, trudności w rozpoznawaniu mowy i zaburzenia wymowy (trudności z formułowaniem myśli, wysławianiem się, włączaniem się do rozmowy lub nadążaniem za nią, mylenie pojęć); zaburzenia snu (zmiana rytmu snu i czuwania); problemy emocjonalne i zmiany w zachowaniu (pogorszenie samopoczucia, wahania nastroju, drażliwość, apatia). Przyczyny demencji Demencja może mieć różnorodne podłoże, jednak przeważnie rozwija się na skutek zmian neurodegeneracyjnych lub zwyrodnieniowych zachodzących w tkankach mózgowych. Wśród pozostałych przyczyn demencji wymienia się także: czynniki genetyczne, guzy lub urazy mózgu, krwiaki pourazowe, padaczkę, wodogłowie, choroby tarczycy, wątroby nerek, niedobór witamin B12 i B1 oraz kwasu foliowego, przyjmowanie substancji psychotropowych, nadużywanie alkoholu. Wczesne i właściwe zdiagnozowanie przyczyny demencji jest bardzo ważne, ze względu na możliwość spowolnienia lub wstrzymania jej postępu. Demencja starcza – leczenie Demencja ma charakter postępujący. Leczenie polega na hamowaniu postępu i łagodzeniu objawów oraz dążeniu do poprawy jakości życia chorego. W terapii demencji stosuje się: farmakoterapię (leki zwiększające poziom acetylocholiny, środki uspokajające, ułatwiające zasypianie i przeciwdepresyjne); ćwiczenia usprawniające pracę mózgu (rozwiązywanie krzyżówek, gry planszowe i karciane, czytanie książek); prowadzenie zdrowego stylu życia (dieta bogata w ryby i orzechy, regularna aktywność fizyczna, odpowiednia ilość snu, unikanie produktów bogatych w nasycone kwasy tłuszczowe i cukry proste, takich jak: chipsy, fast-foody, batony i słodzone napoje). Demencja a Alzheimer Demencja starcza i choroba Alzheimera bywają często mylone, a ich nazwy są stosowane zamiennie. Jednak z medycznego punktu widzenia są to różne schorzenia, których nie należy utożsamiać ze sobą. Podstawową różnicą jest to, że demencja starcza nie jest jednostką chorobową, a zespołem objawów. Może zostać wywołana przez różne choroby, takie jak choroba Alzheimera, Creutzfeldta-Jakoba, Parkinsona lub Huntingtona. Demencja występuje przeważnie u seniorów (powyżej 65. roku życia), z kolei choroba Alzheimera może dotknąć dużo młodsze osoby (około 45. roku życia). Wczesne rozpoczęcie leczenia jest w stanie wstrzymać lub spowolnić rozwój demencji, natomiast choroba Alzheimera postępuje w sposób szybki oraz dotkliwy dla chorego i jego otoczenia. Przeczytaj również:Jak skutecznie komunikować się z osobą chorą na Alzheimera?Jak pomóc osobie z demencją? Terapia osób z demencją w dużej mierze bazuje na opiece oraz wsparciu rodziny i bliskich. Co możesz zrobić, aby pomóc choremu? Przystosuj mieszkanie – umieść etykiety na szafkach i szufladach, zainstaluj urządzenia bezpieczeństwa takie jak czujniki dymu lub detektory gazu, zamontuj matę antypoślizgową i poręcz w kabinie prysznicowej, usuń dywaniki z podłogi, schowaj środki chemiczne i ostre narzędzia w miejscu niedostępnym dla chorego. Poinformuj sąsiadów i pracowników pobliskich sklepów o stanie zdrowia osoby z demencją oraz podaj swój numer telefonu. Zachęcaj do aktywnego spędzania czasu i rozrywek intelektualnych (rozwiązywanie krzyżówek, gry planszowe, czytanie książek lub gazet). Nie wyręczaj i pozwól na aktywność własną chorego. Wspieraj jego inicjatywy. Nie izoluj chorego do ludzi, zachęcaj rodzinę i znajomych do odwiedzin. W kontakcie z chorym staraj się zachować spokój, cierpliwość i opanowanie. Akceptuj rzeczywistość chorego i nie neguj jego świata, nawet jeśli to, co mówi, odbiega od prawdy. W trakcie rozmowy utrzymuj kontakt wzrokowy z chorym i ogranicz rozproszenia, które mogą utrudnić waszą komunikację, np. wyłącz radio lub telewizję. Komunikuj się za pomocą prostych słów lub krótkich zdań. Zadawaj pytania zamknięte, na które chory może odpowiedzieć „tak” lub „nie”. Nie używaj idiomów. Dostosuj tempo wypowiedzi do możliwości chorego. Nie przerywaj wypowiedzi chorego i nie kończ za niego zdań. Delikatnie podsuwaj zapomniane słowa. Nie traktuj chorego protekcjonalnie i nie wyśmiewaj tego, co mówi. Unikaj wyrażeń podkreślających trudności chorego: „już to mówiłem”, „znowu zapomniałeś”, „znowu to zgubiłeś”, „właśnie o tym mówiłem”. Zadbaj o regularne posiłki, zdrową dietę i odpowiednią higienę snu chorego (regularna pora chodzenia spać, unikanie lub ograniczenie drzemek w ciągu dnia, aktywność fizyczna lub spacery na świeżym powietrzu). Traktuj przykre i uciążliwe zachowania bliskiego jako objaw choroby, a nie złośliwe i intencjonalne działanie. Nie zapominaj o swoich potrzebach. Aby uniknąć wypalenia, zadbaj o zdrowie i dobre samopoczucie. Jakość twojego życia przekłada się na wyższą jakość życia chorego oraz waszą wzajemną relację. Demencja jest schorzeniem, którego skutki dotykają całej rodziny. Wczesna diagnoza oraz szybkie podjęcie odpowiedniej terapii pozwalają poprawić jakość życia chorego i jego bliskich. Pamiętaj, że przykre zachowanie osoby z demencją nie świadczy o jej złej woli, a stanowi objaw choroby. Nie oczekuj, że zmieni ona swoje zachowanie. Spróbuj przyjąć jej punkt widzenia i dostosować swoje postępowanie do jej potrzeb. Jak poprawić apetyt u seniora? Brak apetytu u osób starszych najczęściej wiąże się z różnymi chorobami, od problemów z przewodem pokarmowym, neurologicznych, sercowo-naczyniowych, cukrzycą, przebytymi… Zobacz więcej
ohbS. gry dla osób z demencją
